De Utrechtse schilderes Etha Fles (1857-1948) was een van de vrouwen die tussen 1880 en 1910 op de bres stonden voor al het nieuwe in de kunst. Fles bewoog zich in de kringen van de Tachtigers en rekende kunstenaars als Jan Toorop, Wally Moes, Jan Veth, Anton Mauve en Anton Derkinderen tot haar vriendenkring. In Utrecht bood Fles met de door haar opgerichte vereniging Voor de Kunst een podium voor moderne kunststromingen als het Franse impressionisme en de Engelse kunstnijverheidsbeweging. Met Leven voor de kunst maakt Suzette Haakma een einde aan de relatieve onbekendheid van de markante Etha Fles en plaatst zij de kunstenares tegen de achtergrond van de culturele ontwikkelingen tijdens haar leven.