Menno van Coehoorn staat te boek als de belangrijkste Nederlandse vestingbouwkundige, die in heel Europa bekend was. Behalve als theoreticus was hij ook in de praktijk actief. Dat kwam vooral tot uiting in de jaren 1698-1702, toen hij zich met hart en ziel inzette voor de vernieuwing van de vestingen langs de grenzen. Hij ontwierp tevens een nieuw verdedigingsstelsel, dat het grondgebied van de staat veilig moest stellen tegen aanvallen van over de landgrenzen. Dit systeem, dat zijn kracht ontleende aan een aaneengesloten geheel van inundatielinies, zou tot diep in de negentiende eeuw gehandhaafd blijven. Behalve zijn vestingbouwkundige kwaliteiten komen ook zijn verdiensten als belegeraar en troepenaanvoerder in deze biografie aan de orde.